تو که می خوانی 

بدان که هنوز دوستت دارم

و به خاطر توست 

که هنوز می نویسم


روزی که جهان خواست بایستد

بگو به گونه ای از چرخش بماند

که من

در نزدیک ترین فاصله 

از تو مرده باشم ....


*شعری از فخری برزنده ، از مجموعه ی " گنجشکی لانه کرده در گلوی من "